www.nangnyi.net ရသြားပါၿပီ.. အခု အဲ့ဒိအိမ္မွာ ေျပာင္းေရးပါဦးမယ္..
ေဒါ့နက္အတြက္ အစ္မေတာ္တစ္ပါးက ဝယ္ေပးပါတယ္.. အဲ့ဒါနဲ႔ အစ္ကိုေတာ္တစ္ေယာက္ အကူအညီနဲ႔ ဝယ္လိုက္ပါတယ္.. ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒိအစ္ကိုေတာ္ကပဲ သူ႔ hosting ကို ရွဲေပးပါတယ္.. သူကပဲ ေဝါ့ပ်က္ထည့္ထားေပးပါတယ္.. သူပဲ ပို႔စ္ေတြေရႊ႔ေပးပါလိမ့္မယ္.. နန္းညီကေတာ့ ခု အဲ့အသစ္မွာ စၿပီး ဓာတ္ပံုေလးေတြ တင္လုိက္ပါမယ္.. ၾကည့္ၾကမယ္ဟုတ္..
ဆုမြန္ေကာင္းမ်ားျဖင့္
-နန္းညီ
ဖုန္းကတ္ကေလးကို စက္ထဲသို႔ ထိုးထည့္လိုက္သည္.. ၿပီးေတာ့ ဂဏန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ႏွိပ္ရျပန္၏.. ၿပီးမွ အိမ္က ဖုန္းနံပါတ္ေလးကို ႏွိပ္ခြင့္ရသည္.. 951+…. .. .. …. ဂဏန္းမ်ားႏွိပ္ၿပီးသည္ႏွင့္ စက္က မိန္းကေလးသံျဖင့္ သတိေပးၿပီ.. `You have 26 Miniutes Left´.. ေၾသာ္ ဒုကၡပါလား.. ဖုန္းကျဖင့္ ၀င္သည္ မ၀င္သည္ မသိေသး.. ဖုန္းကတ္က မိနစ္စျဖတ္ေနၿပီ..
ဖုန္းကတ္ေလး တစ္ခုကို ၀မ္ ၁ ေသာင္းေပးရသည္.. ေဒၚလာအားျဖင့္ဆိုလွ်င္ ၁၀ ေဒၚလာ.. ထိုကတ္ေလးျဖင့္ ထိုင္းကိုဆိုလွ်င္ ၁ နာရီေက်ာ္ စကားေျပာလုိ႔ရသည္.. အိႏိၵယကိုေတာ့ မိနစ္ ၉၀ ရသည္ဟုဆိုသည္.. အခန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မြန္ဂိုသူေလးကေတာ့ ေရာက္ကတည္းက သူ႔ handset ေလးထဲ ဖုန္းကတ္၀ယ္ထည့္ၿပီး အသံုးျပဳတာေတြ႔သည္.. ျမန္မာျပည္ကိုေခၚလွ်င္ေတာ့ ဖုန္းကတ္တစ္ကတ္ကို နာရီ၀က္ပဲ အသံုးျပဳလို႔ရသည္.. ဒါေတာင္ ရန္ကုန္ကုဒ္ရိုက္ထည့္ၿပီးသည္ႏွင့္ မိနစ္စျဖတ္ျခင္းျဖစ္သည္.. ဖုန္းေခၚတာလာမကိုင္လုိ႔ ၾကာေနလွ်င္ ထပ္ျဖတ္.. ဖုန္းမ၀င္လွ်င္ မအားလွ်င္ျဖတ္.. တကယ္တမ္း အိမ္က ဖုန္းကိုင္ၿပီဆိုလွ်င္ စကားေျပာခ်ိန္က ၁၅ မိနစ္ ၂၀ မိနစ္စာသာက်န္သည္.. အေမ့အသံ အေဖ့အသံ ၾကားရရံုေလးတင္.. ဘာစကားမွ မေျပာအားပါ.. မလြယ္ဘူးေနာ္..
Korea Asia Youth Camp အစီအစဥ္က အာရွ ၁၈ ႏိုင္ငံမွ လူငယ္ ၂၀၀ ကို ၁ လတိတိ ေတြ႔ဆံုပဲြ camp လုပ္ျခင္းျဖစ္သည္.. ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိ လူငယ္မ်ားကို အဂၤလိပ္အက္ေဆးၿပိဳင္ခိုင္းၿပီး စကာတင္ေရြး.. ထိုထဲကမွ လူေတြ႔ထပ္ေျဖၿပီး ျမန္မာလူငယ္ ၁၀ ေယာက္ကို ကိုရီးယားသို႔ ေရြးခ်ယ္ေစလႊတ္လိုက္သည္.. အက္ေဆးေခါင္းစဥ္ ၅ ခုေပးထားသည့္ထဲကမွ Globalization and Youth ကိုေရးရမလား.. Cultural Exchanges in Asia ကို ေရးရမလား အေတာ္စဥ္းစားၿပီးမွ Cultural Exchange ကိုေရးမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ၿပီး ေရးခဲ့တာ.. အေရြးခံရမယ္လို႔ေတာင္ မထင္ထား.. တကယ္တမ္း သြားရမည္လည္းဆိုေရာ အေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္.. ကိုရီးယားသို႔ တစ္လတိတိေတာင္ သြားေနရေတာ့မည္..
ကိုဟိဏ္း..မမရီတာ.. မမVista တို႔ကို ဆက္တဂ္ခ်င္ပါတယ္.. ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘဝရဲ႔ အမွတ္တရမ်ားတဲ့.. အင္မတန္ျပႆနာရွာတတ္ေသာ အစ္ကိုေတာ္အိမ္က တဂ္ထားတာေလး.. အမွတ္တရဆိုတာ ၾကာေတာ့လည္း ေမ့တာပါပဲလို႔ေတာ့ ခံယူထားေတာ့ကာ.. အျဖစ္အပ်က္ အမွတ္တရရယ္လို႔ ဘာေျပာရမယ္မွန္း စဥ္းစားမရဘူး.. ဒါေပမယ့္ အက်င့္ဆိုးေလးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ ေပါက္စိေပါက္စေလးေတြကိုေတာ့ လူႀကီးေတြကလည္း ျပန္ေျပာေျပာျပလို႔ သိေနတယ္ေလ.. အဲ့ဒါေလးေတြကိုပဲ ေျပာျပလိုက္ေတာ့မယ္..
နန္းညီသည္ ငယ္ငယ္က အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ အင္မတန္ေပကပ္ကပ္ႏိုင္ေသာ ကေလးမျဖစ္၏.. ႀကီးလာေတာ့က်ေတာ့ ေခါင္းေၾကာမာတယ္.. ကိုယ္ပိုင္အယူအဆရွိတယ္လို႔ လူႀကီးေတြက ေျပာင္းသံုးၾကသည္.. ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေပကပ္ကပ္ ဂ်စ္တစ္တစ္လို႔ သတ္မွတ္ၾကျခင္းေပါ့ေလ.. ထားပါေတာ့.. ထိုအက်င့္ဆိုးႀကီးေၾကာင့္ပဲ သခ်ၤာစာေမးပဲြလည္းက်ဖူး၏.. ေက်ာင္းမွာလည္း မၾကာခဏ ဒဏ္ေပးခံရတတ္၏.. အိမ္တြင္လည္း မၾကာခဏ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရတတ္၏.. အမ်ိဳးအေဆြမ်ားၾကားတြင္လည္း လူႀကီးမ်ား၏ ျမင္ျပင္းကပ္ျခင္းကို ခံရေလသည္.. ၃ တန္းတြင္လား ၄ တန္းတြင္လားေတာ့ မသိ. ဂ်ီၾသေမႀတီသခ်ၤာေတာ့ သင္ေနရၿပီ.. ပထမအစမ္းစာေမးပဲြေျဖေသာအခါ သခ်ၤာေတြကိုအကုန္လည္းရ.. ေသခ်ာလည္း ေက်ေက်ညက္ညက္ ေလ့က်င့္တြက္ခ်က္ထားပါလ်က္နဲ႔ အမွတ္ထြက္လာေတာ့ ၁၀၀ မွာ ၅၀ ေက်ာ္ေလးသာ ရသည္.. ဆရာမကလည္း မိဘေခၚေတြ႔သည္.. နန္းညီသည္ သင္သမွ်ဘာသာရပ္ေတြထဲတြင္ သခၤ်ာကို အေတာ္ဆံုး စိတ္လည္းအဝင္စားဆံုးျဖစ္သည္.. ဘယ္လိုျဖစ္သနည္း.. ဘာေတြျဖစ္ကုန္သနည္း.. အိမ္ကလူေတြ မ်က္လံုးမ်က္ဆန္ျပဴးကာ ဆရာမဆီသြားၾက၏.. ထိုအခါမွ သိသည္.. ဟုတ္ကဲ့.. ဒီလိုျဖစ္ခဲ့ပါသည္..
Continue reading »
မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ထားခ်ိန္
ျမင္ေနရတာက ေရာင္စံုၾကယ္ေတြ..
အသံေတြတိတ္ေနခ်ိန္
ၾကားေနရတာက ရယ္သံခပ္တိုးတိုး..
ဒီေန႔
မိလိႈင္ဘဲြ႔ယူတယ္.. အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြပါလုိ႔ ဆိုတဲ့ မိလိႈင္.. အယ္ရွားနဲ႔ မယ္ညီ.. ဘဲြ႔ယူေတာ့က်ေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ႏွစ္စီ.. အယ္ရွားဘဲြ႔ယူတုန္းက ညီညီက မန္းေလးသြားေနရတယ္.. ညီညီဘဲြ႔ယူတုန္းက မိလိႈင္က ဇာတိေျမျပန္ေနတယ္.. ခု.. မိလိႈင္အလွည့္က်ေတာ့ အယ္ရွားက ေတာင္ႀကီးကေနျပန္မလာႏိုင္ခဲ့..
ကံၾကမၼာပဲ..
ေျမနီကုန္း ေရႊရည္မွာထိုင္ျဖစ္တုန္းက ရိုက္ထားတာေလးပါ..
တံခါးမွ ေတာင္ကနဲ အသံေလးၾကားလိုက္ရသည္..
အာကာလာၿပီ.. မ်က္ေမွာင္ႀကီးကုပ္လ်က္ စူပုတ္ေနေတာ့ ကားရပ္စရာေနရာရွာမေတြ႔ျပန္ဘူးထင္သည္ဟု ေတြးၿပီး ကမန္းကတန္း လြယ္အိတ္ဆဲြကာ ထရ၏.. “ေနာက္နင္ ဒီေကာ္ဖီဆိုင္မွာ မထုိင္နဲ႔”လုိ႔ ဆီးႀကိဳ ဘုေတာျပန္ေတာ့လည္း ၾကည္သာပါ ေဒါသထြက္ရင္း ျပန္လွန္ရန္ျဖစ္မိေသးသည္.. အာကာသည္ ေဒါသထြက္လာလွ်င္ ဘာကိုမွ သိပ္ၿပီးမစဥ္းစားႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေျပာခ်င္ရာေျပာတတ္သည့္အက်င့္ရွိေနတာ စိတ္ပ်က္မိသည္.. ကိုကိုႏွင့္ ရန္ျဖစ္တုန္းကလိုေပါ့.. ကိုကိုက တစ္သက္လံုးေမာင္ႏွမလို ခင္မင္လာသည့္ သံေယာဇဥ္ကို အလဲြသံုးစားလုပ္ၿပီး ၾကည္သာ့ကို ခ်ဥ္းကပ္သည္ဟု သူထင္ျမင္ခဲ့တာ.. အဲဒါေၾကာင့္လည္း “အခြင့္ေရးသမား”လို႔ ကိုကို႔ကို သူေျပာခဲ့မိသည္ဟု ၾကည္သာ့ဆီမွာ ဝန္ခံခဲ့ဖူးသည္.. ကိုကို ၾကည္သာ့ကို ရုတ္တရက္ႀကီး ေရွာင္ဖယ္ကာ အိမ္ေျပာင္းၾကဖို႔ စီစဥ္သည္ကို နားမလည္အံ့ၾသေနခဲ့ေသာ ၾကည္သာသည္ အာကာထိုအေၾကာင္းမ်ား ေျပာလာေတာ့မွ အားလံုးကို သေဘာေပါက္ခဲ့ရသည္.. ကိုကို သိပ္နာသြားမည္ထင္ပါသည္.. အိမ္ေျပာင္းၿပီးေနာက္လည္း ႀကီးေမကသာ ၾကည္သာတို႔ဆီ အဆက္အသြယ္လုပ္ၿပီး ကိုကို႔အသံကိုပင္ မၾကားခဲ့ရ.. အာကာကေတာ့ သူေျပာမိသမွ်ကို အားနာမ်က္ႏွာပူကာ အဆက္အသြယ္မလုပ္ဘဲေနခဲ့ၿပီး ၾကည္သာကလည္း တကူးတက ဖုန္းဆက္စကားေျပာဆိုတတ္သည့္ အက်င့္မရွိသူမို႔ ဖာသိဖာသာပင္ အေနေဝးခဲ့ရသည္..
ၾကည္သာ
ဆိုင္ထဲဝင္လိုက္ေတာ့ ထုိေကာင္ေလး မ်က္ႏွာက ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖင့္ လင္းလက္သြားတာကို သတိထားလိုက္မိသည္.. ၾကည္သာေပ်ာ္သြား၏.. အဲဒိေကာင္ေလး သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းသလိုပဲ.. ခပ္ပိန္ပိန္ အသားညိဳညိဳျဖင့္ ေရာ့ခ္သမားပံုစံေကာင္ေလး.. ၾကည္သာ့ထက္ အမ်ားဆံုးႀကီးလွ်င္ေတာင္ ၁ ႏွစ္ပဲ.. ၾကည္သာသူ႔ကို သေဘာက်ေနမိျပန္သည္.. ၾကည္သာ့ကို အထူးအဆန္းျဖစ္ေနတတ္သည့္ေကာင္ေလး.. ၾကည္သာၿပံဳးျပတာေလးကိုပင္ လိႈက္လိႈက္လဲွလွဲ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္သည့္ေကာင္ေလး.. ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့လွ်င္ သူကလည္း အထူးအဆန္းေတြႀကံဳရသျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ၾကည္သာ့အတြက္လည္း စိတ္ကိုၾကည္လင္ေစမွာအမွန္ပဲ.. ၿပီးေတာ့ သူ႔အသံက သေဘာက်ဖို႔ေကာင္းသည္.. ၾသရွရွခပ္ခ်ိဳခ်ိဳ.. ၾကည္သာႀကိဳက္တတ္ေသာ သီခ်င္းအမ်ိဳးအစားမ်ားကိုလည္း ဆိုေလ့ရွိသူ.. ၾကည္သာတို႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမ်ားျဖစ္ႏိုင္ၾကမည္ထင္သည္ေနာ္..
အာကာ
ထံုးစံအတိုင္း ၅ နာရီခဲြေလာက္မွာ ၾကည္သာတို႔ ရံုးရွိသည့္လမ္းကို ေရာက္သည္.. ထံုးစံအတိုင္းပဲ ေကာ္ဖီဆိုင္ေရွ႕ကေန ထြက္ေစာင့္မေနျပန္.. ကားရပ္ရခက္သည့္လမ္းမို႔ ပါကင္ေနရာရွာစရာမလိုေအာင္ ဆိုင္ေရွ႕ကထြက္ေစာင့္ပါဟု ေျပာဖူးတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပဲ.. သို႔ေသာ္ ၾကည္သာ့ထံုးစံအတိုင္း ဘယ္ေတာ့မွနားမေထာင္ပါ.. သူကလည္း ကားရပ္စရာေနရာ အလြယ္တကူေတြ႔လွ်င္ေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ လိုလိုလားလားပင္ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲထိ ဝင္ေခၚေပးတတ္ေပမယ့္ ကားရပ္စရာမေတြ႔ဘဲ တပတ္ႀကီး ေမာင္းေနၿပီး လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ကာသြားေခၚရလွ်င္ေတာ့ စူပုတ္ေနမိတာကို ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္.. ဒီေန႔ကေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္အေပၚဘက္ shopping center မွာ ဝယ္စရာရွိေနသျဖင့္ ကားရပ္စရာေနရာကို ေသခ်ာရွာရပ္ၿပီး ဆိုင္ဘက္ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္..
ကားပစၥည္းေတြေရာင္းသည့္ ဆိုင္ေရွ႕ကျဖတ္သြားရင္း ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ ဆိုင္ထဲကုိ လွမ္းၾကည့္လိုက္မိေတာ့ သူ႔ကိုေက်ာေပးၿပီး ဆိုင္ရွင္ႏွင့္စကားေျပာေနသည့္ ကိုကို႔ကိုျမင္လိုက္သည္.. ေသခ်ာသလား.. သိပ္ေတာ့မေသခ်ာ.. ေနာက္ေက်ာပဲျမင္ရတာမဟုတ္လား.. ဒါေပမယ့္လည္း စိတ္ကေတာ့ အလိုလို ကိုကိုဟု သိေနသည္.. ငယ္ငယ္ကတည္းက အတူတူေနလာခဲ့သည့္လူပဲေလ.. ဆိုင္ကိုေက်ာ္ၿပီးသြားမွ တစ္ခ်က္ေစာင္းၾကည့္လုိက္မိ၏.. ကိုကို အရင္လိုပဲ သပ္ရပ္ခန္႔ျငားေနတုန္းပဲ.. သူတို႔ထက္ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ပဲႀကီးေပမယ့္ ကိုကိုက လူႀကီးသိပ္ဆန္သည္.. ႀကီးေမအတြက္ အၿမဲတမး္ အားကိုးယံုၾကည္စရာ သားတစ္ေယာက္.. ဆိုးႏဲြ႔ဂ်ီက်တတ္ေသာ သားသမီး ၂ ေယာက္အတြက္ ေဖေဖႏွင့္ေမေမတုိ႔ စိတ္ခ်ရသည့္ အိမ္နီးခ်င္းတစ္ဦး.. သူတုိ႔ ေမာင္ႏွမအတြက္ ေသြးမေတာ္ေသာ္လည္း ခ်စ္ခင္အားထားရသည့္ အစ္ကိုႀကီး.. အစ္ကိုႀကီး တဲ့လား.. အင္းေလ.. အစ္ကိုႀကီးမဟုတ္ဘူးဟု အျမင္ေျပာင္းလဲသြားခ်ိန္မွာ ကဲြကြာသြားၾကတာပဲဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ထိေတာ့ သူတို႔အစ္ကိုျဖစ္ခဲ့ပါေသးသည္..
Recent Comments