ဒီေန႔ ၾကည္သာနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့သည္.. ထံုးစံအတိုင္း အာကာမပါဘဲ တစ္ေယာက္ထဲ.. အႁမႊာေမာင္ႏွမေတြျဖစ္ေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ၾကည္္သာႏွင့္ အာကာသည္ ဘယ္ေတာ့မွ ကိစၥတစ္ခုကို အတူတူတဲြမလုပ္ခ်င္တတ္.. သို႔ေသာ္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူတုိ႔ ၂ ေယာက္က ဝါသနာေတြ အေတြးေတြကလည္းတူေနျပန္ေသးသည္.. ေက်ာင္းကို ၄ ႏွစ္တိတိ ၂ ေယာက္တူတူတက္ခဲ့ရတာေတာင္ မနည္းေအာင့္အီးသည္းခံေနရသည့္ပုံ.. ေက်ာင္းမွာလည္း အတူတူတဲြလ်က္ေနတာကို သိပ္မေတြ႔ရ.. ခုလည္း ၾကည္သာတစ္ေယာက္ထဲ ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုထဲက ထြက္လာတာကို ျမင္လိုက္ရသျဖင့္ လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္တာ.. ၾကည္သာက အားရဝမ္းသာ ျပန္ႏႈတ္ဆက္ေပမယ့္ မေတြ႔တာၾကာသည့္ လူတစ္ေယာက္ကိုႏႈတ္ဆက္ပံုႏွင့္မတူ.. မေန႔တေန႔ကလူကို ျပန္ေတြ႔ရသလို မထူးျခားသလိုပဲ..
ၾကည္သာသည္ အရင္လိုပဲ ဖ်တ္လတ္ေနသည္.. တက္ႂကြရႊင္လန္းလ်က္ရွိသည္.. ၾကည္လင္ေနသည္.. ၿပီးေတာ့ အရင္လုိပဲ ကေလးဆန္ဆန္စကားေျပာတုန္းပဲ.. ကေလးဆန္လြန္းေသာ္လည္း လိမၼာၿပီး ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ မိန္းကေလး.. ၾကည္သာ ဘယ္ေတာ့မွ လူႀကီးမျဖစ္ေတာ့ဘူးလားလုိ႔ ေမးေတာ့ အရင္လိုပဲ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ေမာျပန္သည္.. “ကိုကိုကလည္း အၿမဲဒါပဲေမးေနေတာ့မွာလား”လုိ႔ ကိုယ့္ကိုေတာင္ျပန္ၿပီး ေလွာင္ရယ္ခ်င္ေနေသး၏.. မေတြ႔တာ ၂ ႏွစ္နီးပါးျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ၾကည္သာသည္ ကိုယ့္ကို ရင္းႏွီးခင္မင္ၿမဲ.. ကိုယ္ကေရာ.. ကိုယ္ကလည္း ၾကည္သာ့ကိုျမင္တိုင္း အရင္လို လိႈက္ေမာရင္ခုန္ဆဲပါပဲလား..
ၾကည္သာအလုပ္ေတြ အဆင္ေျပလားေမးေတာ့ သူ႔ဘာအလုပ္လုပ္ေနလဲ ကိုယ္သိလို႔လားလို႔ ျပန္လွန္ေမးခြန္းထုတ္ေနေသးသည္.. ၾကည္သာတို႔ႏွင့္ ေဝးကြာသြားသည့္ ၂ ႏွစ္အတြင္း ဘယ္တုန္းကမွ ၾကည္သာ့သတင္းကို မျပတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ ယံုမည္မထင္၍ ကိုယ္မေျပာလုိက္ေတာ့.. အာကာေရာ ၾကည္သာပါ ဘဲြ႔ရၿပီးေတာ့ အလုပ္တူတူဝင္ေသးတာ.. ၆ လမျပည့္ခင္ဘဲ အလုပ္ထြက္၍ အာကာက ႏိုင္ငံျခားသားပိုင္ေက်ာင္းတစ္ခုမွ ပန္းခ်ီနည္းျပဆရာဝင္လုပ္ေနတာ.. ၾကည္သာက အြန္လိုင္းတြင္ ကာတြန္း character ေလးေတြေရာင္းသည့္ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ေနတာ.. သူတို႔ ေမာင္ႏွမ အရင္လိုပဲ တက်က္က်က္ရန္ျဖစ္ ျငင္းခုန္တတ္တုန္းပဲဆိုတာ.. အာကာ ေက်ာင္းတုန္းက ေကာင္မေလးနဲ႔ လမ္းခဲြသြားတာ.. ၾကည္သာ အရင္လိုပဲ ေကာင္ေလးေတြကို မယံုတတ္ေသးဘူးဆိုတာ.. .. ၾကည္သာ မသိဘူးလား.. ကိုယ္ ၾကည္သာ့ကို ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္ထဲကထုတ္မထားတတ္ခဲ့ဘူး..
“ကိုကိုတို႔ အိမ္ဘက္မွာ ခု ေၾကာင္ရွိေနတယ္ သိလား.. ဒန္တီနဲ႔ကေတာ့ တကယ့္ရန္ပဲေပါ့.. မနည္းဆဲြဆဲြထားရတယ္” လို႔ ဆိုလာျပန္ေတာ့ ေခြးႀကီးကို မႏိုင္မနင္းဆဲြၿပီး ရန္ဖက္ျဖစ္ေနဦးမယ့္ ၾကည္သာ့ပံုစံကို ျမင္ေယာင္လာမိၿပီး ရယ္ရျပန္သည္.. ကို္ယ္တို႔ အရင္ေနသည့္အိမ္ဘက္ကို ေျပာင္းလာသည့္ လူသစ္မ်ားကို ၾကည္သာ သိပ္ေက်နပ္ပံုမရ.. မ်က္ႏွာကေလး ႐ံႈ႕မဲ့လ်က္ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု မေကာင္းေၾကာင္းသာဆိုေနသည္.. ေၾကာင္ေမြးထားသျဖင့္ သူ႔ေခြးႀကီး ဒန္တီႏွင့္ မတည့္သည့္အေၾကာင္းက အမ်ားဆံုးျဖစ္မည္ထင္သည္.. ၾကည္သာက ဒီလိုပဲ.. အေၾကာင္းအရာေသးေသးေလးေတြကိုပင္ မညီးမညဴနားေထာင္ခ်င္ေအာင္ ေျပာတတ္သည္..
တစ္ခုေတာ့ ထူးဆန္းသည္.. ငယ္ငယ္ကတည္းက ၿခံခ်င္းကပ္လ်က္ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး အင္မတန္ပင္ ရင္းႏွီးခင္မင္ခဲ့ေသာ္လည္း အိမ္ေျပာင္းသြားၿပီး ေဝးကြာသြားသည့္ ၂ ႏွစ္အတြင္း အာကာႏွင့္ ၾကည္သာသည္ ကိုယ့္ကို ဖုန္းေတာင္မဆက္ခဲ့.. သူတို႔ မိဘမ်ားႏွင့္ ကိုယ့္ေမေမကေတာ့ အဆက္အသြယ္ ရွိၾကေသးသည္ထင္သည္.. ကိုယ္ကလား.. ကိုယ္ကေတာ့ ေဝးကြာခ်င္လို႔ပင္ တမင္ေျပးခဲ့သူဆုိေတာ့ ဆက္သြယ္ဖို႔ကို ေရွာင္ဖယ္ေနခဲ့မိတာ.. ေဝးေဝးေနလွ်င္ ၾကည္သာ့ကို ေမ့ႏိုင္မည္ထင္ထားေပမယ့္ ကိုယ့္ေမေမဆီမွ.. ၿပီးေတာ့ ပတ္သက္ရာေနရာမ်ားမွ တဆင့္သိရသည့္ ၾကည္သာ့အေၾကာင္းမ်ားစြာတို႔က ကိုယ့္စိတ္ကို ေႏြးေထြးေစၿမဲ.. ၾကည္သာ့ကို မေမ့ေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္.. တခါတေလေတာ့လည္း ၾကည္သာႏွင့္ေဝးရာကို ေရွာင္ေျပးဖို႔ မလိုဘူးထင္တယ္လို႔ ေတြးမိသားပဲ.. ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါက တခါတေလသာျဖစ္ၿပီး လူကေတာ့ အဆက္အသြယ္လည္းမလုပ္ဘဲ ေရွာင္ဖယ္၍သာ ေနခဲ့မိသည္..
ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာရပ္ၿပီး စကားေျပာေနရတာမို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲသြားမလားလုိ႔ ေမးေတာ့ ဆိုင္ထဲက ခုမွထြက္လာသည့္ၾကည္သာက မသြားခ်င္ဟု ျငင္းသည္.. အိမ္ျပန္မွာလား ကိုယ္လိုက္ပို႔မယ္ ဆိုျပန္ေတာ့လည္း မပုိ႔နဲ႔ဟု ျငင္းသည္.. တျခားမုန္႔တခုခု စားမလား လိုက္ေကၽြးမယ္ေျပာျပန္ေတာ့လည္း မစားခ်င္ဟု ျငင္းသည္.. ဘယ္ေတာ့မဆို စားဖို႔ေသာက္ဖုိ႔ တက္ႂကြေနတတ္သည့္ ၾကည္သာက အေနေဝးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ကို မခင္မင္ေတာ့လို႔ ျငင္းပဲျငင္းေနတာလားလို႔ စကားနာထိုးျပန္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူးဟု ျငင္းျပန္၏.. ဒီေန႔အဖို႔ ၾကည္သာက ျငင္းပဲျငင္းေနေတာ့မည္ထင္သည္..
အရင္ကဆုိလွ်င္ ဘာစားခ်င္စားခ်င္ “ကိုကိုလိုက္ဝယ္ေကၽြး”ဟု ၾကည္သာက ပူဆာတတ္သည္.. သိပ္ႀကိဳက္သည္ဆိုေသာ ဂ်ယ္လီပင္လွ်င္ အာကာဝယ္လာတာဆို မေကာင္း.. ကိုယ္ဝယ္လာေပးတာကမွ အေကာင္းစား.. အရသာေကာင္းသည္ ျဖစ္ရတတ္သည္.. သူ႔ အိမ္မွာလုပ္ေကၽြးသည္ ရွမ္းေခါက္ဆဲြသည္ မေကာင္း.. ကို္ယ့္ေမေမလုပ္ေကၽြးသည္ကမွ စားေကာင္းသည္ဟု ခဲၽြတတ္ေသးသည္.. အေမတစ္ခု သားတစ္ခု ကို္ယ္တို႔အိမ္သည္ ၾကည္သာတုိ႔ေမာင္ႏွမေၾကာင့္ စိုစိုေျပေျပေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရသည္ကေတာ့ အမွန္ပါပဲ.. မတည့္အတူေန သူတုိ႔ေမာင္ႏွမသည္ တစ္ေယာက္က ကိုယ္တို႔အိမ္ေရာက္ေနလွ်င္ ေနာက္တစ္ေယာက္ကပါ ဟိုဘက္အိမ္မွာမေနဘဲ လိုက္ကူးလာတတ္သည္.. သမီးမရွိေသာ ကုိယ့္ေမေမက ၾကည္သာ့ကို အေရးေပးလြန္းၿပီး ဘက္လိုက္တတ္ျပန္ေတာ့ ကိုယ္က အလိုလိုပင္ အာကာ့ဘက္ေတာ္သား ျဖစ္သြားရတတ္၏.. တစ္ခါတေလ အိမ္ႏွင့္ စိတ္ေကာက္လာတတ္ေသာအခါ အာကာက “လာ ကိုကို လက္ဘက္ရည္ဆိုင္သြားမယ္”လို႔ ေခၚတတ္ၿပီး ၾကည္သာကေတာ့ ကို္ယ့္ေမေမရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတိုးဝင္ရင္း ခပ္တိုးတိုး ငို႐ိႈက္တတ္ေလသည္..
“ကိုကို ကိစၥရွိရင္ သြားေလ.. ေနာက္မွ ဖုန္းဆက္မယ္” လို႔ ၾကည္သာက ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္ထိ ကိုယ့္အလုပ္ကိစၥကို သတိမရတာအမွန္ပင္.. တကယ္ေတာ့လည္း အလုပ္မ်ားကို ခဏေမ့ၿပီး ၾကည္သာ့ကို အိမ္ျပန္လိုက္ပို႔ေပးခ်င္ေသးသည္.. ကိုယ္ ေမာ္ဒယ္သိပ္မျမင့္လွေသာ စလြန္းကားေလးတစ္စီး ဝယ္လိုိက္ႏိုင္ၿပီဆိုတာ ၾကည္သာသိလားမသိ.. ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေမာင္းေသာ ကားေလးျဖင့္ ၾကည္သာ့ကို လိုက္ပို႔ေပးခ်င္ေသးတာ.. အိမ္မွာ အာကာရွိေနလွ်င္ တူတူလက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ခ်င္ေသးသည္.. ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ကလို အတူတူ ဘီယာေသာက္ခ်င္ေသးသည္.. မူးလာရင္ အာကာ ဘာေတြေျပာဦးမည္လဲ.. ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ ေဖေဖ ေမေမကို ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ေသးသည္.. “မင္းကလည္းကြာ ေနႏိုင္လိုက္တာ”လုိ႔ အျပစ္တင္ၾကမည္လားမသိ.. အဲလိုသာဆို အရင္လိုပဲ ၂ အိမ့္ ၁ အိမ္ ျပန္ၿပီး ရင္းႏွီးဆက္ဆံျဖစ္ၾကမည္ထင္သည္.. သို႔ေသာ္ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာမထြက္.. “ေအးကြာ.. ကိုကိုလည္း အလုပ္ကိစၥ ရွိေနေသးတယ္.. ေနာက္မွေတြ႔တာေပါ့”လို႔သာ ခပ္ေလာေလာႏႈတ္ဆက္ရင္း ျပန္ခဲ့မိသည္..
အိမ္ေရာက္ေတာ့မွ ဖုန္းနားထိုင္ရင္း ကိုယ္ေနာင္တ ရေန၏.. ၿပီးေတာ့ ဖုန္းဆက္ရေကာင္းႏိုး မဆက္ရႏိုး ေဝခဲြမရဘဲ စိတ္လည္း ႐ႈပ္ေထြးလာျပန္သည္.. ဖုန္းဆက္ၿပီး ဘယ္လိုေျပာရပါ့.. ဘယ္သူနဲ႔ စၿပီးေျပာရပါ့.. သူတုိ႔အိမ္မွာကေတာ့ ဖုန္းဘယ္သူကိုင္ကိုုင္ ကိုယ္နဲ႔ ေျပာလို႔ျဖစ္သည့္သူခ်ည္းပင္.. အာကာ့ကိုပဲ ေခၚေတြ႔စကားေျပာရမလား.. ၾကည္သာ့ကိုပဲ ညေနကစကားေတြ အဆက္ေျပာရမလား.. သို႔မဟုတ္ အိမ္ကိုပဲ သြားလိုက္ရမလား.. ေမေမ့ကိုပါ ေခၚၿပီးေတာ့ေလ.. မဟုတ္ေသးဘူးထင္သည္.. ဘာလုပ္ရမည္မသိဘဲ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ဟူ၍ ဖတ္မိဖတ္ရာ ေကာက္ဖတ္လိုက္မိသည့္ စာအုပ္က ၾကည္ေအးကဗ်ာမ်ား စာအုပ္ျဖစ္ေနသည္.. အေရွ႕ဆံုးစာမ်က္ႏွာတြင္ “အာကာ့စာအုပ္”ဟု ေရးထားသည့္ ၾကည္သာ့လက္ေရးကိုေတြ႔ရသည္.. ကိုယ္ ငွားဖတ္မိသည္လား.. သူတို႔ေတြ အိမ္လာတုန္းက ယူလာတာပဲလား.. ျပန္လည္းမေပးမိဘဲ အိမ္ေျပာင္းခ်ိန္အထိ ပါလာေသာစာအုပ္.. ကိုယ္တို႔ ၃ ေယာက္လံုး သေဘာက်မိေသာ “ႏႈတ္ေႏွးမိသည္” ဆိုသည့္ ကဗ်ာေလးကို ထိုင္ရြတ္ေနမိ၏..
ေမာင္ႏွင့္ေတြ႔လွ်င္၊ ခ်မ္းေျမ့ေပ်ာ္လည္း၊ သူဝမ္းနည္းျပန္
မသဲမကြဲ၊ ႏွစ္ေယာက္တည္းပင္၊ မိုးဖဲြ႔ႏုညက္၊ ဆံႏြယ္ခက္ၾကားတစ္စက္တစ္စက္၊ ေလ်ာသက္တြယ္ခို၊ ညိဳ႕ညိဳ႕လဲ့ေမွာင္၊ ေကာ့မ်က္ေတာင္မွေဝ့ေယာင္သီဝဲ၊
မ်က္ရည္ပဲလား၊ မသဲမကြဲ၊ မိုးေရပဲလား
ဆိုရဲခက္ခက္၊ မေမ့ရက္လို႔၊ ပင့္သက္ပူေႏြး၊ မိႈင္ေမာေငးဆဲ
ႏြဲ႕ေထြးႏွမ၊ ၿပံဳးေအးျမေတာ့၊ ေနာင္တ ေနာက္က်ရျပန္သည္။ ။
ဆက္ေရးပါညီ..
သိပ္ေတာ့ ဇတ္ရည္မလည္ေသးဘူး..
ဇတ္ေကာင္ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မွန္းမသိရေသးသလိုျဖစ္ေနတယ္..
ေနာက္ထပ္ဆက္ရန္ ျမန္ျမန္ေလးဗ်ိဳ႕………..
ဖတ္ျပီးမွ ေနာင္တရေနတယ္ .. ဆန္႕ငင္ဆန္႕ငင္ျဖစ္ေနလုိ႕ .. =)
က်ေနာ္က တစ္ခါတည္း တျပိဳင္တည္း ဖတ္ခ်င္တာဗ်ာ .. အခုက ဆန္႕ငင္ဆန္႕ငင္ျဖစ္ေနတယ္ ..
ဒီလုိမွန္းသိ ျပီးတဲ့အထိ ေစာင့္ျပီးမွ အားလံုးကုိ ေပါင္းဖတ္လုိက္ပါတယ္ .. =)
ဒါေပမယ့္ ဖတ္ျပီးသေလာက္ကေတာ့ တကယ္ေကာင္းတဲ့ ဒီဇင္ဘာအတြက္ ၀တၱဳတစ္ပုဒ္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႕ ထင္ေနမိတယ္ ..
လာျပီ လာျပီ
အယ္ရွားေတာ့ ပါလာျပီ
ရင္ေႏြးလဲေတြ႔ျပီ
စကားမစပ္ ဒန္တီလား
တီ က ဘေရာင္နီ မွတ္ေနတာ
ဒီေလာက္ထိလည္း ေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူးေျပာမရေသးဘူး
(ၾကည္သာ အရင္ကလို ေကာင္ေလးေတြကို မယံုတတ္ေသးဘူးဆိုတာ … ၾကည္သာမသိဘူးလား … ကိုယ္ၾကည္သာ့ကို စိတ္ထဲကဘယ္ေတာ့မွ ထုတ္မထားတတ္ဘူးဆိုတာ ) တဆက္ထည္းဖတ္ၾကည့္လိုက္ … ၾကည္သာအရင္ကလို ေကာင္ေလးေတြကို မယံုတတ္ေသးဘူးဆိုတာ ၾကည္သာမသိဘူးလား … ပုဒ္မခ်ဟ ။ နင္ျပန္ဆင္ေျခတက္မွာငါသိတယ္ ဒါ ..အေတြးေလလို႔ ..
ဘာလိုလိုနဲ႔ ငါေတာင္ အပိုင္းသံုးကို ေမွ်ာ္ေနမိပါေပါ့လား……
ေက်းဇူးပါ.. တီၿမိဳး.. ေလတံခြန္.. မမေဇာ္.. တီခ်မ္း.. ကိုႀကီးန႔ဲ ကိုႏြယ္ရိုး
ဇာတ္လမ္းဆုံးမွ မန္႕မလို႕ဟာ.. မေနႏိုင္ေအာင္လုပ္တယ္.. ျမန္ျမန္ေရးပါ မမနီညန္း…
ေျမာင္းေျပာမွၾကည့္မိတယ္
တပုဒ္လံုး ပုဒ္ထီး ပုဒ္မ တခုမွမပါဘူး
တီစာေရးသလိုပဲ
အဲ့တာ ေမာ္ဒန္ ေမာင္ေျမာင္းရဲ႕
နာမည္ေက်ာ္ေတြက ဒီလိုပျေရးတယ္
ေနာင္က်ရင္ အဲ့လိုပဲလိုက္ေရးၾကေတာ့မွာ
ေခတ္ပဲ
တီခ်မ္း >> ရယ္ရပါသည္
[...] အပိုင္း (၂) ဖတ္ရန္ အပိုင္း (၃) ဖတ္ရန္ [...]
[...] ဖတ္ရန္ အပိုင္း(၂) ဖတ္ရန္ အပိုင္း(၃) [...]
[...] အပိုင္း(၁) ဖတ္ရန္ အပိုင္း (၂)ဖတ္ရန္ [...]